گروه عکاسی به ملازم کارفرما مجدد از فضا و سوژه ها دیدن می نمایند و عکاس دارای اعتنا به نور و سوژه عمل خویش را آغاز می کنید. همین فرمان سبب می گردد که برمورنقره و بقیه هالوژنهای نقره ، به تدریج و دائما در محلول حل شده و درنتیجه ، سدیم و آمونیوم موجود در محلول ثبوت ، نظیر حلال هالوژنهای نقره فعالیت کنند. در واقعیت مانع از آن می شود که نقاطی در امولسیون که فاقد تصویر هستند، اهمیت ظهورشان سبب خفگی امولسیون شوند و معمولا از برمورپتاسیم بعنوان استدلال خفگی به کار گیری میشود. در فرایند عکاسی ، از آب جهت زدودن مواد شیمیایی که در هر سطح ، داخل امولسیون بوجود میآید و به خاطر عدم انتقال آن مواد به مراحل بعدی که باعث کثیف شده آن میگردد، استفاده میشود. در بعضی از مواد مختص ، مثل بعضی از گونه های ظاهر کنندههای غلیظ ، مواد حل کننده دوم و یا این که سو‌مین نیز ضروری هست تا مواد شیمیایی به رخ محلول بمانند. این کار را “ظهور برجسته” مینامند و مهم زیادی در بعضا از فرایندهای ظهور چاپ رنگی دارد. بنابراین ، زمان کار ظهور رنگی ، چهره‌ای که حاصل می‌گردد متشکل از نقره و مواد رنگی به نسبتی است که نور به هالوژن خورده است. این نکته لازم به یاد آوری می باشد که منتخب از مولکول جفتگرها در به وجود آوردن مواد رنگی و قسمت دیگر آن ، در ایجاد ماده ای قابل حل و رخنه به طبقات متعدد امولسیون موثر است. به همین ادله ، در محلول ظهور از مواد قلیایی مخصوصی به کارگیری میشود تا عامل ها ظهور را فعالتر سازند. سولفیت سدیم که به عنوان حافظ هم مصرف میشود، حساس خواص قلیایی ضعیفی میباشد و به این برهان در پاره ای موردها از ماده قلیایی دیگری استعمال نمیشود. چهره‌ای که طی فرایند ذکر شده حاصل میشود، کاملا نظیر “موضوع” نیست؛ به این معنی که آنچه که سفید و روشن است در تصویر ، تیره و آنچه تیره و سیاه می باشد در تصویر ، سپید دیده میشود. اگر دوست دارید این نوشتار را داشته باشید و مایل به اخذ اطلاعات فراوان بیشتر در گزینه آتلیه نوپا عکس مثبت (کرج) لطفا به مشاهده از وب تارنما ما.

ایندکسر