کتاب «تابستان 1369» یادگاری است که اسرا آورده اند


مراسم افتتاحیه کتاب “تابستان 1369” با حضور خجت الله اسلام کومی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی محمدمهدی دادمان، مدیر حوزه هنری علی اکبر شیروانی مدیر انتشارات سوره، مرتضی سرهنگی مدیر گروه ادبیات پایدار و نویسنده کتاب ، معصومه آباد آزاده در دوران جنگ تحمیلی، محسن کاظمی نویسنده و سایر نویسندگان و کارگردانان گروه، فعالان بازداشت شدند.

مراسم افتتاحیه «تابستان 1369» برگزار شد.

در این رویداد علی اکبر شیروانی، مدیر انتشارات سوره مهر وی با تاکید بر نقش پررنگ مرتضی سرهنگی در ادبیات پایدار، گفت: امروز برای ارج نهادن به کتابی که نوعی بنای سرهنگی است گرد هم آمده ایم. هر مراسمی که انجام می‌دهیم، چه برای کتاب‌های سرهنگی و چه برای کتاب‌های ادبیات پایدار، راهی برای تجلیل و تجلیل از معماری است که چهل سال برای ساختن عمارت ادبیات پایدار تلاش کرده است.

هم محمدمهدی دادمان، رئیس حوزه هنری وی بیان کرد: قبل از اینکه در حوزه هنری با مرتضی سرهنگی ارتباط مستقیم داشته باشم، با قلم ایشان ارتباط نزدیک داشتم و دانشجو بودم. من را در مورد بلوغ خرد در روایت و ادبیات تاریخی شگفت زده می کند. حقیقت این است که امروز به همت سرهنگی، بهبودی، کاظمی، قدمی، صمدزاده و دیگر بزرگان حوزه ادبیات پایدار، با پدیده ای مواجه هستیم که همزمان ادبیات، تاریخ و حکمت است.

مراسم افتتاحیه «تابستان 1369» برگزار شد.

وی ادامه داد: امروز نظر همه اساتید حوزه این است که در شکل و محتوا با نوع جدید و بدیع سروکار داریم و این را مدیون زحمات بزرگانی هستیم که عمر، تلاش و جوانی خود را وقف کرده اند. این . متاسفانه ما روی پدیده پیچیده انسانی به نام برده داری خیلی کم کار کرده ایم و هنوز بسیاری از ابعاد آن ناشناخته است. از منظر رسمی، هنری و نمایشی، بسیاری از اتهامات در اسارت است که هنوز به آنها نپرداخته ایم و از نظر انسانی هنوز بسیاری از ابعاد آن کشف نشده است. بسیاری از صفحات کتاب وجود دارد که هنوز نوشته یا خوانده نشده است. اصولاً وقتی شرایط، زمان و موقعیت انسانی را در نظر می گیریم، پر از حوادث است که روایت این وقایع، روایت ناگفته های بسیاری است که عدالت و ظلم مردم و جامعه و انقلاب اسلامی را به اثبات می رساند. ایران.

رئیس حوزه هنری یادآور شد: رویکردهای متعددی در ادبیات اسارت وجود دارد که هنوز بخشی از رویکرد اول یعنی خاطرات اسرای ایرانی است، اما هنوز ابعاد و زوایای دیگری وجود دارد که به آن دست نخورده است. سرهنگی در این کتاب بار دیگر اهمیت کتابخانه نظامی را به ما یادآوری می کند. امروز پس از گذشت 43 سال از پیروزی انقلاب اسلامی و سالها تلاش مردمی برای فرهنگ و ادب پایدار، با گنجینه ای از آثار ادبی ماندگار روبرو هستیم و این وظیفه نسل جدید اهالی ادب، فرهنگ و ادب است. هنر انقلاب اسلامی در جستجوی این گنج علاوه بر بیان ناگفته هاست. .

در قسمتی دیگر از برنامه معصوم آباد نویسنده کتاب من زنده ام وی در خصوص شخصیت ادبی سرهنگی گفت: همه زندانیان آزاد شده مدیون زحمات مرتضی سرهنگی هستند. هر کتابی دو وجه دارد: آنچه نوشته می‌شود و شخصی که می‌نویسد. نوشته قطعا بیان خاطرات تلخ و شیرین زندانیانی است که در راه رسیدن به آرمان هایشان جوانی را رها کرده اند، نوشتن از درد دشوار است و قلم می شکند، هنر و ویژگی خاص سرهنگ این است که می تواند دریچه ای را به هم بگشاید. مشت جالب اینجاست که سرهنگی از زبان آزادگان و خانواده های شهدا و جانبازان می چشید و سپس شیرینی آن عبارت را در جملاتی به مراتب زیباتر از آنچه گفته می شود به گوینده باز می گرداند. در تمام کتاب هایی که ردی از قلم سرهنگ وجود دارد، هنگام تدریس خاطرات ایشان با ابتکار عملی بسیار ارزشمند و قابل توجهی برای ما همراه است.

مراسم افتتاحیه «تابستان 1369» برگزار شد.

سرهنگ افسر فرهنگ است

محسن کاظمی سپس با اشاره به اینکه پس از دو سال تنها برای ابراز وفاداری به مرتضی سرهنگی به تریبون بازگشته است، گفت: سرهنگی همیشه فرهنگی و پیشرو بوده است، همانطور که همیشه به دیگران می گوید جنگ برای رزمندگان است. اگر او خاطراتش را ننویسد تمام نمی شود، همچنین انتظار داریم که او بالاخره امروز قلم را روی کاغذ بیاورد. ما در این 30 سال چیزهای زیادی از او یاد گرفتیم، اما او تمام نشدنی است و مردی برای همه زمان ها. او در این کتاب به ارزیابی نیازها پرداخت و به سراغ همان روایت هایی رفت که بدون خواندن تمام روایت های برده داری، با اطمینان می توانید با فشارهای فضای مجازی رقابت کنید. فقط به این کتاب و انتخاب آن تکیه کنید.

حتما بخوانید:
پستان یا سینه در زنان: یک عضو عادی بدن یا جاذبه جنسی زنانه؟

به گفته کاظمی، مشکلات اسارت و ادبیات بازداشتگاه ها در 25 سال گذشته جدی ترین دغدغه سرهنگ بوده است و این کتاب تنها مقدمه ای برای کار بسیار بزرگ تری است که در سر دارد، همه را جمع آوری کرده است. ابزار مادی و معنوی است و نیاز به کار جدی تری دارد و نهادها دست او را بگیرند تا مفهوم «دفتر سوم» که در ذهن اوست شکل بگیرد.

او می‌گوید: انتخاب سرهنگی در کتابش نشان می‌دهد که بدون مطالعه ۳۶۰ اثر بلندی که در موضوع اسارت وجود دارد، می‌توانیم با خیال راحت به این ۴۰ داستان تکیه کنیم. این 40 داستان، 40 قسمتی نیست که دوریز تهیه کرده است، بلکه 4 آتشی است که سرهنگی روشن کرده و همه باید زیر نور او باشیم تا از آن بهره ببریم.

کاظمی گفت: عنوان هر کتابی می تواند به سه عنصر زمان، مکان و رویداد اشاره داشته باشد و عنوان انتخابی سرهنگ حاوی هر سه عنصر است. «تابستان 1369» از تاریخ، جغرافیا و ماجرای بازگشت اسرا می گوید. باید بدانیم که آزاد آزاد از زندان های بعث نه تنها بدن و کیسه های خود را به ارمغان آورد، بلکه خاطرات، رنج ها و دردهایی را نیز به ارمغان آورد که باید برای نسل جدید گفت.

به گفته کاظمی این کتاب یکی از آنهاست. ادبیات زندان از ادبیات انقلاب و جنگ پیچیده‌تر است، زیرا مشکل بازنمایی مقاومت را مطرح می‌کند. در کتاب های جنگ و انقلاب به انواع ماندگار می پردازیم، اما در ادبیات برده داری انواع شکسته یا بریده شده نیز وجود دارد. نوشتن این گونه ها سخت است. البته نوع غالب در این ادبیات، نوع استوار و اسطوره ساز است، اما هر قاعده ای استثنا دارد و باید بتوانیم راهی برای گفتن از این نوع پیدا کنیم و این خیلی سخت است، زیرا این افراد یک گروهی که در طول این دوره ناخواسته همسایه ها و همکاران و خانواده هایشان و فرزندانشان چهره قهرمانان را در حالی که شکسته بودند پرورش می دادند.

وی می گوید: آقای سرهنگی می تواند در این زمینه پیشگام باشد و راهگشا باشد و برای ما مثال بزند. از نظر مضمون جنگ با سه دسته شهدا، جانبازان و اسرا سروکار داریم و از یک سو داستان اسرا دردناکتر است زیرا در یک نوع غربت عمیق به سر می برند. حتی اگر آنها را قهرمان بدانیم، اغلب از خود می پرسند که چرا من اسیر شدم. اتفاقی که اغلب در حین روایت کتاب من در مورد آقای شهبازی می افتاد، ایشان مدام از خود می پرسیدند که من که افسر دو رژیم (رژیم پهلوی و بعدها جمهوری اسلامی ایران) بودم، چگونه اسیر شدم؟! بنابراین، گذاشتن مسئله اسارت به عنوان یکی از نتایج جنگ، نوعی تراژدی است که باید در تاریخ ثبت شود.

نگاه جهانی و بین المللی
حجت‌الاسلام محمد کومی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی وی با بیان خاطره ای از دوران نوجوانی و آشنایی اش با آثار و کتاب های مرتضی سرهنگی گفت: از سال های نوجوانی مشتری کمان و دیگر انتشارات سرهنگی بودم و در آن زمان سوره مهرا وجود نداشت. کار سرهنگی در شهر سخت بود، کتاب هایش را با ذوق پیدا می کردم و می خواندم. موفقیت سالها دوستی و بهره شخصی از دیدار با استاد سرهنگی، جهان بینی جهانی و بین المللی ایشان و متانتی که در ایشان دیدم و نیز ارادت ایشان به شاگردی و تعلیم نویسندگان و نویسندگانی که اکنون از ارزشمندترین نویسندگان به شمار می روند. نویسندگان کشور و ادبیات انقلاب، این انتظار ماست. این باعث می شود مردم سرهنگی را بیشتر دوست داشته باشند و از قلم او بهره بیشتری ببرند.

حتما بخوانید:
درمارولر چیست و چه فوایدی برای پوست دارد؟

مراسم افتتاحیه «تابستان 1369» برگزار شد.

در ادامه محبوبه عزیزی کتابدار کتابخانه تخصصی نظامی و پژوهشگر کتاب «تابستان 1369» وی گفت: نمی دانم ایده این کتاب چند سال در ذهن استادمان آقای سرهنگی بود. کتاب تابستان 1369 حاصل تلاش ما بود که این اثر را در میان دیگر آثارمان قرار دهیم. برای این منظور تقریباً تمام کتاب های قسمت اسارت را با نیت یافتن لحظه اسارت مطالعه کردیم و به 150 خاطره رسیدیم که در نهایت به 40 خاطره ای که به کتاب راه یافت محدود شد. چیزی که تجربه همکاری با آقای سرهنگی در این پروژه را برای من لذت بخش کرد، بحث بین ما در مورد انتخاب یک لحظه ثبت از هر کتاب بود. ما چندین معیار را در نظر گرفتیم. مهمتر از همه، برای ما مهم بود که هر خاطره ای با خاطرات قبلی متفاوت باشد. دوم اینکه ما سعی کردیم طیفی از راویان را در این انتخاب قرار دهیم. ثالثاً خاطرات آقای سرهنگی در مورد راوی، نویسنده، واقعه، پشت صحنه انتشار و چاپ کتاب باید اطلاعات تکمیلی داشته باشد که خاطره را برای مخاطب جذاب و قابل فهم کند. بخش دیگری از بحث های ما شامل انتخاب یک نقطه حافظه مهم برای شروع و پایان بود.

به گفته عزیزی در واقع آرزوی آقای سرهنگی این بود که اگرچه در این اثر لحظه اسارت را ثبت می کنیم، اما آن لحظه شروع و پایان مناسبی داشته باشد و در عین حال پیامی را به مخاطبانش برساند.

او می گوید: این فقط یک بیانیه نیست که عنوانی که برای هر خاطره انتخاب کرده، بخش مهمی از بحث های ما بوده است. آنها قصد داشتند یک نام کوتاه انتخاب کنند. زیبا بودن؛ جذاب بودن؛ متفاوت بودن؛ تا توجه مخاطب را جلب کند؛ بیان محتوای یک خاطره یا انتزاع خاطره.

مرتضی سرهنگی نویسنده کتاب «تابستان 1369» در سخنان پایانی این مراسم با تشکر از کسانی که او را در انتشار این کتاب یاری کردند، به بیان خاطراتی از آزادگان سرافراز حلبان حسین لشکری ​​و آزاده معصومه آباد و کابوس های آنها پرداخت. همه بدون استثنا برای زندانیان ما کابوس می بینند، اما آن را به خود نمی آورند و ابراز نمی کنند. ما علیه فراموشی می نویسیم و این نباید فراموش شود.

مراسم افتتاحیه «تابستان 1369» برگزار شد.

می گوید: برای این کابوس ها باید کاری کنیم. ما اینجا از 15 کشور اسیر گرفتیم و هیچ کس نمی داند! وقتی آماری می دهیم که 34 کشور به عراق کمک کردند، درست است زیرا جغرافیای ایران تقریباً 4 برابر عراق و جمعیت ما سه برابر عراق است. و این در جنگ بسیار مهم است و نشان می دهد که عراق از کمک کشورهای دیگر استفاده کرده است. من با این زندانیان صحبت کردم. بیشترین زندانیان در مصر بودند – 70-75 نفر. 55 نفر سودانی بودند که من با 49 نفر از آنها صحبت کردم. اردن، یمن، تونس، مراکش نیز بودند. ما به کمک همه امیدواریم.

به گفته سرهنگ خانم هایی که کتابخانه را جمع آوری کردند کار بزرگی کردند ما می گوییم مغول ها بعد از حمله کتابخانه ها را آتش زدند و باید بدانیم که مطالعه وضعیت ما را تغییر می دهد. اگر چراغ کتاب سوم را روشن کنیم، می بینیم که بازجویی ها می تواند کتاب های جداگانه ای باشد که بچه ها به عراقی ها چه جوابی دادند. برخی از آنها واقعا خنده دار و کمدی هستند. اسرای ما در جایی زندگی می کردند که خندیدن ممنوع بود و سربازان عراقی تحمل خنده اسرای ایرانی را نداشتند. اسیر با خنده هایش ثابت کرد که جسم من را اسیر کردی نه روحم را.

مراسم افتتاحیه «تابستان 1369» برگزار شد.

دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik türkçe anime izle Fethiye Escort android rat duşakabin fiyatları fud crypter hack forum instagram beğeni bayan escort - vip elit escort html nullednulled themesMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme Nakite ÇevirmeViagraMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme BozdurmaVodafone Mobil Ödeme Bozdurma